Meer vrijwilligers dan ooit tevoren hebben zich aangemeld om tijdens het wereldkampioenschap voetbal in Rusland als vrijwilliger te werken: ruim 176.000. Na een lange selectieprocedure zijn uiteindelijk zeventienduizend vrijwilligers geselecteerd voor het WK, tweeduizend meer dan tijdens het vorige WK, vier jaar geleden in Brazilië. Drie in Nederland woonachtige vrijwilligers vertellen over hun ervaringen in Rusland.

Jan Olszaniecki (24), student International Business in Maastricht, wilde tijdens het EK in 2012 al als vrijwilliger werken, maar miste de boot omdat hij op dat moment in Amerika studeerde. Hij gaf zich ook op voor het EK in Frankrijk, maar werd niet geselecteerd. Nu is het hem wel gelukt. “Ik was nog nooit in Rusland geweest en wilde er graag naar toe”, zegt Olszaniecki. De student werkt als vrijwilliger in Kaliningrad, één van de elf speelsteden en de meest westelijk gelegen stad van Rusland.

Olszaniecki werkt bij de afdeling ‘brand protection’. Zijn taak bestaat uit het spotten van verboden commerciële activiteiten in de buurt van het voetbalstadion. “Sommige bedrijven gebruiken het WK om reclame te maken voor hun producten. Er zijn al meerdere gevallen geweest waar de politie moest optreden”, aldus Olszaniecki. De Pool voelt zich bepaald niet eenzaam in Rusland. Zijn medevrijwilligers komen uit alle windstrekken; Jordanië, Marokko, India, China, Oezbekistan, Oekraïne, Colombia, Mexico, Peru, Engeland en de Verenigde Staten. “Ik deel mijn kamer met een landgenoot. In de stad heerst een erg vrolijke en uitgelaten sfeer. We voelen ons erg welkom hier”, zegt Olszaniecki.

“De metro in Moskou is fantastisch, maar ik mis mijn dagelijkse fietstocht naar de universiteit in Leiden”, zegt de Australische Francis Farrell (21). Naast International Studies studeerde Farrell eerder Russisch, leerde de taal en woonde al eerder een tijdje in Rusland.  Hij is van het land en haar inwoners gaan houden.

Farrell en zijn medevrijwilligers mogen gratis gebruik maken van openbaar vervoer, krijgen maaltijden op werkdagen en hun accommodatie wordt betaald. “Onze accommodatie is wel ver van het centrum, maar met de metro is dat overkomelijk”, zegt Farrell die voor de afdeling ‘media operations’ in Moskou werkt. Hij begeleidt de geschreven pers, fotografen en andere journalisten. Volgens Farrell is het de beste afdeling om te werken. “Ik kom dicht bij de wedstrijden en kan de spelers bijna aanraken. Mijn vrienden zijn jaloers wanneer ik vertel dat ik in het Luszhniki stadion werk en met een beetje geluk daar mag werken met de finale.”

Farrell merkt tijdens het WK niks van de politieke spanningen tussen Rusland en het Westen. “Wanneer duizenden fans uit verschillende landen op het Rode Plein feestvieren dan denkt niemand aan politiek”, zegt Farrel. “De Russische vrijwilligers hebben geen vooroordelen over mensen uit het Westen. Ze zijn open-minded. Als je verder dan de buitenkant kijkt dan zijn het de meest open en gastvrije mensen.”

Avrangzeb Asroryon (21) heeft als vrijwilliger in zijn geboorteland Tadzjikistan, Amerika en Nederland gewerkt. Helpen zonder daar iets terug voor te vragen is hem met de paplepel ingegeven. De selectieprocedure om als vrijwilliger op het WK te werken ervoer hij als streng. De procedure nam bijna twee jaar in beslag en bestond onder meer uit een Engelse taaltest en drie interviewrondes.

Asroryon: “Alles is goed georganiseerd hier. Natuurlijk zijn er altijd dingen die beter kunnen, zoals betere Engelstalige wegwijsborden in de stad.” De Tadzjiek verblijft in de Russische badplaats Sochi. Op vrije dagen neemt hij een verfrissende duik in de Zwarte Zee. Als vrijwilliger zorgt hij voor de uitnodigingen van VIPs en helpt de FIFA-eventmanagers in het stadion en in de hotels waar gasten van de FIFA verblijven.

“Niet iedereen was enthousiast toen ik vertelde dat ik naar Rusland ging. Mijn vrienden maakten zich zorgen over de veiligheid en de politieke situatie.” De aankomende student International Studies aan de Universiteit Leiden liet zich niet gek maken en wilde laten zien aan zijn vrienden dat Rusland veilig is.

“Er is een groot verschil tussen de machthebbers en de gewone Rus. De mensen zijn erg aardig. Er zijn natuurlijk wel mensen die door politieke spanningen afstand van elkaar nemen. Dit is geen goede ontwikkeling. Mensen moeten blijven praten met elkaar zodat de wereld wat harmonieuzer wordt.”